آبشار شوی آبشاری است زیبا در داخل کوهستان های زیباتر زاگرس . این آبشار از لحاظ تقسیمات جغرافیایی جزو خوزستان و شهرستان دزفول است ولی تا همین 1 سال پیش تنها راه دسترسی ان از طریق مسیر راه آهن بود بدین صورت که با قطار باید به ایستگاه تله زنگ می رفتید و از آنجا بعد از 2 یا 3 ساعت پیاده روی  از مسیر کو ها و دره ها به آبشار می رسیدید . نبود مسیر دسترسی مستقیم باعث شده بود که این آبشار توسط استان لرستان جزو دیدنی های این استان معرفی گردد .

به هر صورت برای ما فرقی نمی کند ولی مسیری که ما به این آبشار رفتیم مسیر جاده دزفول - شهیون است طول این مسیر حدود 100 کیلومتر است که تقریبا 70 کیلومتر آن آسفالت و بقیه خاکی است. بعد از طی حدود 70 کیلومتر و بعد از روستای صالح آباد تابلویی زده شده است که آبشار شوی 30 کیلومتر . البته این 30 کیلومتر از اون 30 کیلومتر هاست چون مسیر کاملا کوهستانی و با بالا و پایین رفتن از داخل دره ها و کاملا خاکی می باشد . در حال حاضر همه نوع وسایل نقلیه اگرچه به سختی ولی می توانند این جاده را طی کنند.

 طی این مسیر در نهایت در پایین دره ای به چادرهای عشایری رسیدیم . از اینجا به بعد تنها وسیله نقلیه قاطر است و امکان ادامه مسیر با ماشین وجود ندارد. وقتی ما رسیدیم یکی از جوانان عشایر به استقبال مان آمد سوالاتی کردم و جواب داد در نهایت از وی پرسیدم تا آبشار چقدر راه است گفت یک ربع . به دوستم گفتم خیلی خوبه راه بیفت بریم که تا ظهر  برگردیم . دو بطری آب و دو آبمیوه برداشتیم و به راه زدیم. طول این مسیر حدود 2 کیلومتر است ولی از آنجا که مسیر از داخل رودخانه و سنگ ها عبور می کند وگاهی مجبوری از سنگ ها بالا و پایین بروی نزدیک به 1 ساعت طول می کشد.

 

بعد مسیر از لابلای درخت های بلوط و صخره های سنگی که از بالای کوه به پایین غلتیده بودند ادامه پیدا می کرد تااینکه به داخل دره ای با صفا با دیواره ای بلند وارد شدیم . جا های مختلف باید از دره بالا و پایین می رفتی و اگر چه در داخل رودخانه در آنزمان آبی وجود نداشت ولی آثار آب نشان می داد که مناظری بس بدیع آب در این دره خلق می کند. در طول مسیر به یک قسمت باریک و پرتگاهی رسیدیم که باید دقت را مضاعف می کردی و در انتهای آن از لابلای سنگها باید به عمق دره می رسیدی. گاه گاهی در مسیر حرکت فلش هایی دو طرفه یا یکطرفه دیده می شدند که نوکشان به آبشار اشاره داشت و باعث دلخوشی ما بود. در طول مسیر در محلی فلش را گم کردیم و در نهایت یک مسیر را انتخاب کردیم و ادامه دادیم به پرتگاهی رسیدیم با بررسی مجدد به این نتیجه رسیدیم که باید این پرتگاه را پایین برویم با کلی زحمت و درد سر پرتگاه را پایین رفتیم ولی بعد از ادامه مسیر به پرتگاهی دیگر رسیدیم که اجازه عبور به ما نداد و دست و از پا درازتر و خسته مجبور به برگشت شدیم در حالی که نای راه رفتن نداشتیم به بالا آمدن از پرتگاه به محل اولیه به مسیر اصلی را پیدا کردیم . تقریبا تنها جایی که احتمال داشت مسیر را اشتباه بروی همین جا بود و دقیقا همین جا فلش نگذاشته بودند. به هر صورت با طی مقداری کمی مسافت به نیزاری رسیدیم و صدایی شنیدیم که ما را بسیار امیدوار کرد آری صدای زیبای شر شر آبشار.

و اینجا بود که تنها چند قدم جلوتر آبشار را از دور مشاهده کردیم . به محض مشاهده آبشار  در حالی که خیالمان راحت شده بود نشستیم و تنها آبمیوه ای که به همراه آوردیم خوردیم.

 

قبل از ورود ما چند نفر دیگر به منطقه رسیده بودند و گوسفندی را ذبح کرده و مشغول پوست کندن و آماده کردن گوشت وی بودند. یک نفر دیگر هم از ارتفاعات بالای آبشار که ما حتی فکرش را هم نمی توانستیم بکنیم مشغول جمع آوری هیزم از درختان بلوط خشک شده بود. همین زمان بود که به دوستم گفتم ظهر اینجا تلپیم . به محض رسیدن به محل آبشار سلامی وعلیکی کردیم و من مشغول عکاسی شدم . تا آنجا که امکان داشت عکس گرفتم زیبایی های آبشار شوی تمام نشدنی بود. دوست نداشتم حتی لحظه ای را برای لذت بردن از آبشار از دست بدهم . آبشار شوی از میانه کوهی به ارتفاع حدود 200 متر از داخل آهک های سازند آسماری به پایین می ریزد و مسلما حفره های کارستی آهک های آسماری نقشی اساسی در ذخیره و هدایت آب از این محل داشته است در سراسر محدوده آبشار درختان مختلفی همچون بید انجیر و بلوط و نیزارها قرار داشتند . وجود درختان زیبایی آبشار را دو چندان می کند . مسیر آبشار با گیا هان سبز پوشیده شده و با ریز تر شدن بر روی این سبزه ها حالت پلکانی آنها را می توان مشاهده کرد.. منظره ای بس بدیع که چشم هر بیننده ای را خیره می کند.

 عرض آبشار از 40 متر تا 60 متر نسبت به فصل پرآبی و کم آبی متغیر است و ارتفاع آن کمتر از 100 متر است.

علاوه بر آبشار اصلی در مسیر پیاده روی دسترسی به آبشار ، آبشارهای کوچک ولی زیبای دیگری وجود دارد که ااگر در جای دیگری بودند خودشان بعنوان یک پدیده ارزش بازدید کردن بودند ولی در اینجا اغلب در سایه آبشار اصلی به چشم نمی آیند.